पहाटेस गजर वाज़ला..
कुणाची झोपमोड़ होऊ नये म्हणुन
धडपडत तिने त्याचा गळा दाबला..
दबकत चोऱ्ट्या पावलानं
ती स्वैयंपाक घरात शिरली..
सारं घर उठेपर्यंत
ती अलगद अलवार वावरली..
मुलांचे डबे.. दप्तर यूनिफॉर्म..
चहा नाश्ता तयार होते.
नव-यासाठी पेपर ताज़ा
टेबलावर ज्युसचे जार होते..
वेळ्च्या वेळीच
मुलं शाळेत गेली..
आपल्या डब्याला तिने
मग भाजी पोळी केली..
नव-याचे बूट टाय
पाकिटासोबत ठेवला मोबाइल
गाडिची चावी- रूमालाची घड़ी
बाज़ुला ठेवली ऑफीसची फ़ाइल
सारं आटपून घातली तिने
स्वत:ला आंघोळ पट्कन..
पूजा .. प्रार्थना यथा सांग
देवाचेही केले स्मरण..
तीही मग झटकन
अशी काही तयार झाली
जणु सकाळपासुन सारी कामं
नोकरमंडळीच करून गेली
टवटवीत तिचे सावळे रूप
ट्रेनमधे गुदमरले
चेंगरून गेले थकुन
घामाने अगदी डबडबले
ओफिसातही तिने
कामाचे डोंगर उचलले..
मीटिंग्स..ऑडिट.. सारे
लिलया तिने पेलले..
त्याच गर्दीत चेंगरत
धावत पळत ती घरी आली..
मुलांचा अभ्यास.. पोळी भाजी
नव्याने तीच सूरवात झाली..
जेवण झाले गोडीने
पुन्हा सारे आवरले..
गजर लावत उशाशी
स्वत:ला तीने सावरले..
एक भुक अजुनही
भागवायची बाक़ी होती
डोळ्यावर होती झापड तरी
गालावर आली तकाकी होती
नव-याने मग अलगद तिला
आपल्या कुशीत ओढुन घेतले..
हळुवार चेह-यावरचे तिचे
कुंतल त्याने मागे सारले..
दिवसभर राबणा-या अर्धांगिनीला
परंतु त्याला वाटेना उठवावे..
काहीच जमलं नाही निदान
तिचे हे काम तरी मिटवावे..
मिट्लेल्या पापण्यांना मग त्या
हलकेच त्याने थोपटले..
भाबड्या तिच्या चेह-याला त्याने
नजरेनेच फक्त गोंजारले..
:एक गृहिणी..
:सौ. अनुराधा म्हापणकर
Saturday, December 15, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
"दिवसभर राबणा-या अर्धांगिनीला
ReplyDeleteपरंतु त्याला वाटेना उठवावे"
त्यापेक्षा तिला कामात मदत करावी
असे त्याला का वाटु नये? :D
Kharach ...khup chhan aahe kavita ...agdi swatahch sampurn chitr dolyasamor ubh rahil..
ReplyDeleteAparna